Na zakończenie projektu Kultura w cieniu krzesła, który realizowaliśmy od września 2025 roku, a właśnie kończymy, prezentujemy publikację, która podsumowuje nasze doświadczenia, nawiązane współprace, odbyte rozmowy, spotkania z ludźmi i miejscami. Broszura nosi tytuł Lokalność to nie wyspa. Pedagogika miejsca i siła „pretekstów” w edukacji kulturalnej. Jest dostępna on line i oprócz dawki inspiracji proponuje kilka działań i ćwiczeń w nurcie pedagogiki miejsca, które czytelnicy mogą przeprowadzić u siebie, z uwzględnieniem różnych odcieni lokalnego kolorytu. Jak piszemy we wstępie:
W Hucisku, w gminie Gdów, gdzie mamy siedzibę, stoi gigantyczne, betonowe krzesło. To Pomnik Krzesła z serii „Pomników niemożliwych” Tadeusza Kantora.
Jest wizytówką naszej miejscowości, a prowadząc w okolicy działania edukacyjno-kulturalne działamy – symbolicznie – w jego cieniu. To dlatego przystępując w 2025 roku do realizacji dwuletniego przedsięwzięcia dofinansowanego w programie „Edukacja kulturalna” MKiDN nazwaliśmy je „Kultura w cieniu krzesła”.
Początek projektu przypadł w szczególnym czasie – gdy celebrowano 110 rocznicę urodzin Tadeusza Kantora. Kantor, choć stanowił istotny motyw naszych poczynań, nie był jednak celem samym w sobie. Potraktowaliśmy go jako pretekst, haczyk, który pozwoli złowić uwagę uczestników, zwłaszcza młodych ludzi i skierować ją na to, co najważniejsze: na jego własne miejsce zamieszkania, własną tożsamość i sprawstwo.
Niniejsza publikacja to zapis naszych doświadczeń z pracy w terenie. To dowód na to, że mała miejscowość nie musi być „wyspą” odciętą od kultury wysokiej, a lokalność może być najciekawszym laboratorium świata.
